نیاز به معاشرت اجتماعی

چند روز پیش یکی از دوستانم موضوعی را مطرح کرد که قبلاً حواسم بهش نبود و اون لزوم معاشرت اجتماعی است! می گفت که قراره بزودی شغل ثابت مهندسی اش را رها کنه و بطور تمام وقت به شغل مشاوره بپردازه و یکی از دوستانش بهش این توصیه را داده بود که اگر این کار را کردی باید مراقب معاشرت های اجتماعیت باشی چون برخلاف شرکت ها و سازمان ها که هر روز تعداد زیادی از همکاران و مدیران را می بینی و زمان زیادی در طول روز با آنها در ارتباطی، در کار مشاوره این نوع ارتباطات بشدت تضعیف میشه چون فقط با مراجعه کننده ها ارتباط داری (که در واقع معاشرت محسوب نمیشه)، توی کلینیک هم که هستی سایر همکارانت را زیاد نمی بینی چون هر مشاوری در اتاق خودش داره مراجع می بینه و نهایتاً موقع آمدن و رفتن با هم سلام علیکی می کنید بنابراین باید از جای دیگری برای خودت معاشرت اجتماعی بجوری (جور کنی)! خود من بعد از سه سال کار در رشته مشاوره این خلاء را کاملاً احساس می کنم و جالب اینکه متوجه شدم تا حالا سعی می کردم کمبود معاشرت با همکاران را از طریق معاشرت با دوستانم پر کنم درحالیکه آن روز تازه دوزاریم افتاد که معاشرت اجتماعی و معاشرت با دوستان دو مقولهء جداگانه هستند و هیچکدام جای دیگری را نمی گیرد!